پانسمان هیدروکلوئید نازک‌ روزین

پانسمان هیدروکولوئید دودرم نازک کانواتک

بافت هیدروکلویید پانسمان‌های دودرم از یک شبکه سه‌گانه تشکیل شده است که شامل سدیم کربوکسی متیل سلولز (CMC)، پکتین و ژلاتین می‌باشد. آرایش خاص این شبکه سه‌گانه و فرمولاسیون منحصر به فرد شرکت Convatec آمریکا چگونگی عملکرد و نتایج درخشان استفاده از پانسمان دودرم را به خوبی بازگو می‌کند.

لایه خارجی پانسمان دودرم یک لایه محافظ در برابر آب، باکتری، ویروس‌ها و سایر میکروارگانیسم‌ها می‌باشد. این لایه امکان تبخیر اگزودای زخم را فراهم ساخته و از سوی دیگر اجازه نفوذ اکسیژن را به سطح زخم نمی‌دهد. طی تحقیقات انجام شده محافظت از زخم در برابر محرک‌های خارجی و اکسیژن، مهاجرت سلول‌های زاینده اپی‌تلیال را به سطح زخم تسریع نموده و موجب تمایز قابل توجه التیام زخم با استفاده پانسمان دودرم نسبت به سایر پانسمان‌های هیدروکلویید می‌گردد. مشاهدات بالینی افزایش سرعت ترمیم زخم تا چند برابر را حین استفاده از پانسمان‌های دودرم تایید می‌نمایند.

پانسمان‌های DouDerm، پس از تماس با سطح زخم با تشکیل یک ژل محافظ، محیط مرطوبی را جهت درمان زخم فراهم می‌سازند. در ترمیم زخم به روش مرطوب کیفیت التیام زخم ارتقا یافته واز سرعت بیشتری برخوردار است. دبریدمان اتولیتیک و تعویض پانسمان بدون درد از سایر مزایای پانسمان‌های گروه DouDerm می‌باشند.

ساختار ویژه و چیدمان متمایز اجزای سه‌گانه پانسمان DouDerm، امکان جذب اگزودا را با سرعت کاملاً کنترل شده و متناسب با میزان ترشحات بستر زخم فراهم می‌سازد. اشباع تدریجی پانسمان با ترشحات زخم، امکان استفاده از این پانسمان را به مدت طولانی‌تر فراهم می‌سازد و بدین ترتیب دفعات تعویض پانسمان به نحو قابل توجهی کاهش می‌یابد. در صورتی که پانسمان با ژل حاصله اشباع نشده باشد می‌توان پانسمان را تا مدت زمان حداکثر ۷ روز روی زخم حفظ نمود. کاهش هزینه‌های درمان، کاهش مدت زمان بستری بیماران، افزایش کیفیت التیام زخم و راحتی بیماران از مزایای دیگر پانسمان‌های DouDerm می‌باشند.

پانسمان های فوق العاده نازک دئودرم، پانسمان های بسیار نرمی هستند، و برای زخم های خشک استفاده می شوند، تا زخم به آرامی تخلیه شود. این پانسمان ها هم چنین برای نواحی که در معرض اصطکاک و سایش هستند، مانند زانو و پاشنه پا نیز مناسب هستند.

در اثر تماس پانسمان با رطوبت زخم، توده نرمی ایجاد می شود که امکان برداشتن پانسمان را بدون کوچکترین آسیبی به بافت های تازه فراهم می کند. حفاظت از زخم در برابر عفونت و یا سایر آلودگی، از دیگر مزایای پانسمان هاست.

نشانه ها:

• کنترل زخم های سطحی و خشک
• مراقبت های لازم بعد از ایجاد زخم
• پانسمان های محافظ

موارد منع مصرف پانسمان های دئودرم:

افرادی که به پانسمان و یا مواد تشکیل دهنده آن حساسیت دارند، نباید از این پانسمان ها استفاده کنند.

هشدار ها و ملاحظات:

1. اولین استفاده از پانسمان باید تحت نظر یک مرکز بهداشتی باشد.
2. پانسمان های فوق العاده نازک دئودرم، به صورت موضعی زخم را کنترل می کنند. در زخم های حاد، سایر جوانب مانند تغییر موقعیت بیمار و وضعیت تغذیه ای نیز باید در نظر گرفته شود.
3. افزایش اندازه زخم: آسیب های بافتی عمیق، در اثر زخم های پوستی سطحی ایجاد می شوند. در هنگام استفاده از پانسمان های انسدادی، به خصوص با وجود مواد نکروزی، اندازه زخم بزرگ تر می شود. زخم هایی که در اثر التهاب رگ های خونی در ناحیه پا، ایجاد می شوند، با تشدید اختلال، بدتر می شوند.

بو: زخم ها، به خصوص زخم های بزرگ و نکروزه، بوی ناخوشایندی دارند، اما این بو الزاما به معنای عفونت نیست. در صورتی که بو بعد از پاک شدن زخم، هم چنان باقی بماند، احتمال عفونت وجود دارد.

عفونت: در صورت پیشرفت علائم عفونت مانند، بوی غیر عادی، تغییر رنگ ترشحات، تب و یا سلولیت، کشت باکتریایی انجام می شود. پانسمان های دئودرم بایستی در طول درمان و با صلاحدید پزشک استفاده شوند.

آمادگی و پاک کردن محل زخم:

پانسمان های فوق العاده نازک دئودرم، به صورت استریل هستند. ابتدا پانسمانی را انتخاب کنید که حداقل یک چهارم زخم را در بر بگیرد. محل زخم را تمییز کنید. سپس پوست اطراف زخم را با آب نمک بشویید و خشک کنید.

مراحل قرار دادن پانسمان:

1. انگشت کمترین تماس با پانسمان را داشته باشد.
2. پانسمان کش نیاید.
3. به آرامی بر روی محل مورد نظر، به خصوص کناره های زخم، قرار دهید.
4. هنگام قرار دادن پانسمان بر روی زانو یا پاشنه پا، یک سوم از طرفین پانسمان را ببرید.
5. برای زخم های ناحیه خاجی، و با توجه به محل زخم و میزان عمیق بودن آن، یک پانسمان سه ضلعی شکل نیاز است.
6. این مدل از پانسمان برای زخم های نزدیک مقعد بسیار مناسب است.
7. برای اطمینان بیشتر از چسب های ضد حساسیت استفاده کنید.

نحوه برداشتن پانسمان:

کمی فشار به پوست وارد کنید، سپس لبه های پانسمان را به سمت بالا بکشید. این کار را تا زمان برداشته شدن پانسمان از لبه ها انجام دهید. نیازی به برداشته شدن بقایای مواد از اطراف پوست نیست.

پانسمان باید بعد از 7 روز برداشته شود. پانسمان ها اغلب برای فرد ناخوشایند هستند و می توانند منجر به بروز عفونت نیز شوند.

موارد قابل استفاده:

۱- قابلیت کاربرد به تنهایی جهت محافظت و ترمیم زخمهای سطحی با ترشح کم یا بدون ترشح، مثل: برشهای جراحی زخمهای بستر stay I,II – سوختگی ‌های سطحی

۲- به عنوان لایه حافظ پوست جهت پیشگیری از زخم بستر در بیماران در معرض خطر

۳- به عنوان پانسمان ثانویه بروی آترینا ca – کمپرس سوربکت و هیدروژل ها جهت دبریدمان بافت نکروز

۴- غیرقابل نفوذ نسبت به آب و باکتری

۵- قابلیت ارتجاعی و انعطاف‌پذیری در مصرف

۶- تعویض پانسمان: با تغییر رنگ سطح خارجی پانسمان- در صورت اشباع نشدن تا ۷ روز می‌توان آن را روی زخم حفظ نمود.